Het team

Hallo, ik ben Ineke van Waalwijk van Doorn geboren Hollaar. Op de Karperhoeve ben ik niet geboren wel getogen. 
Mijn opa is in 1955 van de Boerderij de Flaridingha uit Vlaardingen naar de Karperhoeve gekomen. In 1973 hebben mijn ouders de boerderij met koeien en schapen overgenomen en zijn we op de boerderij gaan wonen. 
Mijn ouders hadden dubbelspel koeien (melk -, vleeskoeien). Vroeger wilde ik ook boerin worden, maar het is een beetje anders gelopen. Langzaam heb ik met behulp van mijn ouders van een boerderij met koeien en schapen een manege / pensionstal gemaakt. We organiseren sinds 2000 kinderfeestjes en sinds januari 2025 iedere maand een super gezellige diner voor 65+.  
In alle jaren hebben we ons aardig ontwikkeld op gebied van paarden gedrag en het ons verdiept in verschillende soorten van bewegen van de ruiters wat weer in het voordeel van paard of pony is. Het dieren welzijn staat hoog in het vaandel. 
Ik ben super trots op het resultaat zoals ons bedrijf er nu voorstaat. 
Samen met Inez (onze oudste dochter) run ik nu de Karperhoeve. We hopen dat er nog veel mooie herinneringen voor jong en oud gemaakt kunnen worden en dat als de kinderen later groot zijn, ze zeggen:” het was echt een leuke en gezellige tijd op de Karperhoeve”

Sinds mijn eerste levensjaar woon ik op de Karperhoeve. Ik ben letterlijk opgegroeid tussen de koeien, schapen en paarden. Vanaf het moment dat ik zelf kon zitten, zat ik al samen met mijn moeder op een paard. Hoewel ik opa graag hielp met het voeren van de koeien en schapen, lag mijn hart altijd bij de paarden.

Op mijn vierde begon ik met paardrijden. Eerst spelenderwijs: buitenritten maken, springen, zonder zadel rijden en door de plassen crossen. Gaandeweg groeide mijn interesse voor de dressuur en begon ik met mijn pony Nicky wedstrijden te rijden.

Toen ik twaalf jaar was, kwam Iris op mijn pad: een vierjarige D-pony die nog alles moest leren. Ironisch genoeg brak ik de dag voordat ze kwam mijn sleutelbeen, waardoor ik haar niet zelf zadelmak kon maken. Zodra ik weer mocht rijden, begonnen we samen aan onze reis. We startten in de B-dressuur en groeiden stap voor stap verder. Later kwamen ook de springwedstrijden erbij. Met Iris heb ik veel mooie prijzen gewonnen en reed ik mijn eerste Nederlands Kampioenschap.

Hoewel het springen goed ging en ik het met veel plezier deed, bleef de dressuur mijn grootste passie. Na Iris volgde Twister en vervolgens Urban, mijn eerste paard na de overstap van de pony's. Met alle drie wist ik het Z-niveau te behalen. Daarna heb ik meerdere paarden opgeleid tot het Z en zelfs hoger.

Die weg verliep niet altijd zonder uitdagingen. Juist de moeilijkste paarden en de lastigste momenten hebben mij het meeste geleerd. Niet alleen over het rijden, maar vooral over het paard zelf. Waarom reageert een paard zoals hij doet? Wat probeert hij te vertellen? En hoe kun je hem helpen om sterker, zelfverzekerder en met meer plezier te bewegen? Dat zijn vragen die mij nog iedere dag motiveren.

Nog altijd geniet ik enorm van de dressuursport. Ik ga graag op wedstrijd en mijn grote droom is om ooit Grand Prix te rijden. Tegelijkertijd geloof ik dat een paard veel meer nodig heeft dan alleen werken in de rijbaan. Daarom besteed ik veel aandacht aan grondwerk, loswerken, gymnastiseren vanaf de grond, liberty en vrijheidsdressuur.

Ik geloof in afwisseling, zowel mentaal als fysiek. Een gevarieerd trainingsprogramma zorgt niet alleen voor een fitter en sterker paard, maar ook voor meer ontspanning, zelfvertrouwen en een betere samenwerking tussen paard en ruiter. Daarom geniet ik er net zo van om met een dressuurpaard ontspannen met een lange teugel op buitenrit te gaan als om hetzelfde paard rustig met een manegekind aan een touwtje mee te zien lopen.

Die visie wil ik ook graag doorgeven aan de kinderen en ruiters die bij ons lessen volgen. Natuurlijk wil ik hen goed leren paardrijden, maar minstens zo belangrijk vind ik dat ze leren luisteren naar hun pony of paard, begrijpen wat het nodig heeft en met respect voor het dier een echte samenwerking opbouwen. Want de mooiste prestaties ontstaan wanneer paard en ruiter elkaar echt vertrouwen, en dat gaat echt niet over wedstrijden winnen, maar samen groeien en moeilijke momenten overwinnen.

Om mezelf te blijven ontwikkelen, heb ik door de jaren heen verschillende opleidingen en cursussen gevolgd:

MBO Paardenhouderij niveau 2
ORUN Instructeursopleiding niveau 4
2Moons Opleiding Paardengedragsdeskundige – Level 1
Freestyle Instructeursopleiding – Level 1
Ruitervoorkeuren Coach – Level 1, 2 en 3

Ook nu blijf ik mij verdiepen in nieuwe inzichten en ontwikkelingen. Want leren stopt nooit – voor mij niet, maar ook niet voor de paarden waarmee ik iedere dag met zoveel plezier werk.

Hoi, ik ben Sienna en ik geef elke zaterdag met veel plezier les op De Karperhoeve! Ik heb mijn diploma als Hippische bedrijfsleider paardenhouderij en mijn Orun 2 diploma. Daarnaast heb ik een eigen paard genaamd Lucky waar ik graag wedstrijden mee rij. Dressuur is ons hoofddoel en rijden we L2 , daarnaast vinden we springen en crossen ook erg leuk en doen we daar af en toe ook een wedstrijdje van.

Vroeger toen ik klein was riep ik altijd al als ik een paardje zag, de doorslag voor paarden begon echt toen ik op mijn 18e mijn eerste paard kocht: een Tennessee Walker met een moeilijk verleden. Juist door hem heb ik geleerd wat vertrouwen écht betekent. Hij leerde mij kijken naar lichaamstaal, voelen wat een paard nodig heeft en geduld hebben. Omdat Tennessee Walkers een 5e gang hebben, ben ik veel lessen gaan volgen om mezelf verder te ontwikkelen.

Die nieuwsgierigheid bracht mij naar Aeres MBO Barneveld, waar ik mij verder heb verdiept in zowel het rijden als het werken naast het paard. Onder andere via E-quine ontdekte ik hoe belangrijk het totaalplaatje is. Dat is ook precies wat mij zo aanspreekt in mijn werk op de Karperhoeve: niet alleen rijden, maar juist ook het stukje ernaast.

Na mijn opleiding heb ik op een handelstal gewerkt, maar ik merkte al snel dat mijn hart echt ligt bij het lesgeven en begeleiden van ruiters en de tijd nemen om paarden te trainen. Inmiddels werk ik met veel plezier op de Karperhoeve. In de tussentijd kocht ik een nieuw paard, waarmee ik me meer ben gaan richten op springen en het rijden van wedstrijden. 

Wat ik het allerleukste vind? Ruiters begeleiden die net zo gemotiveerd zijn als ik zelf altijd ben geweest. Samen werken aan groei, stap voor stap beter worden, dat geeft mij energie. Maar ook de allerkleinsten, die net beginnen en je echt zien als “de juf”, maken mijn werk bijzonder.

Ik blijf mezelf continu ontwikkelen en heb onder andere mijn ORUN 2 en E-quine 2 behaald. Daarnaast ben ik mij verder gaan verdiepen en certificeren in de hoef, je kunt daar zoveel uit lezen! Heb ik Ruitervoorkeuren 1 & 2 afgerond, omdat houding en zit van de ruiter voor mij een essentieel onderdeel zijn en iets waar ik met veel enthousiasme over kan vertellen wat vele ruiters ook weten die bij mij lessen!

In mijn werk haal ik de meeste voldoening uit het lesgeven en het trainen van paarden: werken aan bespiering, balans en gehoorzaamheid. Met mijn huidige paard rijd ik inmiddels bijna L2 en heb ik de ambitie om door te groeien naar het Z. Springen vindt zij het allerleukste — ze heeft ervaring tot 1.20, en samen bouwen we dit rustig op vanaf 0.90.

Voor mij draait alles om blijven leren, samenwerken en plezier houden, zowel voor ruiter als paard.

Hallo allemaal,

Ik wil mij graag voorstellen. Ik ben Joyce en geef op de donderdagavond les. 7 jaar geleden wilde ik graag voor mijn dochter een manege waar kinderen niet alleen kunnen leren paardrijden maar ook leren omgaan met paarden.  De Karperhoeve had een starterspakket waar al deze aspecten in zaten, maar ze hadden in de tijd toen geen instructrice. Aangezien ik papieren heb om les te geven, ben ik gaan lesgeven Karperhoeve. Wat ik tijdens het lesgeven belangrijk vind is dat iedere ruiter plezier heeft in het rijden maar ook  beter wil leren paardrijrijden. Ook verschillende uitdagingen in de lessen vind ik belangrijk zoals oefeningen voor de zit te verbeteren en betere balans. Hiervoor gebruik onder andere balken en pionnen. Ik heb zelf een eigen paard op Karperhoeve; K-CY. Het is een voskleurige ruin van 11 jaar. Deze doe ik samen met mijn dochter. Wij rijden wedstrijden met het hem, buitenritten en sinds kort zijn we ook begonnen met voltige met hem. Het is een echt familiepaard. De Karperhoeve is een plek waar iederen mag groeien en ontwikkelen en natuurlijk plezier mag hebben. Groetjes Joyce.

In 2021 wandelde ik als stagiaire De Karperhoeve binnen. En eigenlijk ben ik nooit meer weggegaan. Het klikte meteen. Na het afronden van mijn opleiding tot bedrijfsleider dierverzorging in 2023 hoefde we dan ook niet lang na te denken: ik bleef.

Mijn dag begint vaak in de grote stal, waar ik zorg voor de paarden, het materiaal onderhoud en alles netjes houd. In het voorjaar vind je me ook tussen de schapen, vooral tijdens de lammerperiode. Daarnaast geef ik freestyle lessen, verzorg ik het starterspakket en geef ik poets- en opzadellessen. Maar je kan me ook kennen van de kinderfeestjes en de pony- en paardendagen

Wat ik het allerleukste vind? Het werken met de paarden zelf. Zo mocht ik Bob zadelmak maken en Bootz opleiden tot voltigepony. Maar ook het begeleiden van lesklanten, vooral tijdens grondwerk en loswerken, geeft me veel voldoening. Er is niets mooier dan zien hoe mens en paard samen groeien.